بهر چه بازی کند زلف تو با ساق تو

گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو

نوبت خوبی زدند در شب گیسوی تو

فتنه عشق گشت باز گرد سر کوی تو

گریه ترازوی چرخ دست بدی مرمرا