که خود کرده ای تو به نابخردی

چرا تاختی پیش فرزند اوی

پرستنده ای تو نه پیوند اوی

نکردی به تو دشمنی ار بدی

کنون کام و خشنودی او بجوی

مگردان ز فرمان او هیچ روی

ز دینار لختی فرستادمت