ولیکن پوست خواهد کند ما یک لا قبایان را

زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان را

ره ماتم سرای ما ندانم از که می پرسد

زمستانی که نشناسد در دولت سرایان را

به دوش از برف بالاپوش خز ارباب می آید