حریفی با تمسخر گفت زاری شهریارا بس

که روزی سفره خواهدشد شکم این اژدهایان را

به عزت چون نبخشیدی به ذلت می ستانندت

چرا عاقل نیندیشد هم از آغاز پایان را

که میگیرند در شهر و دیار ما گدایان را