اشک سیمین طلبی آینه سیمائی را

گر از آن طور تجلی به چراغی برسی

موسی دل طلب و سینه سینائی را

گر به آئینه سیماب سحر رشک بری

رنگ رویا زده ام بر افق دیده و دل

تا تماشا کنم آن شاهد رویائی را

از نسیم سحر آموختم و شعله شمع