خرم از عیش نشابورم و خیامیها

نشود رام سر زلف دل آرامم دل

ای دل از کف ندهی دامن آرامیها

باده پیمودن و راز از خط ساقی خواندن

شهریارا ورق از اشک ندامت میشوی

تا که نامت نبرد در افق نامیها