خواهم همه شب خلق به نالیدن شبگیر

ای چشم خمارین که کشد سرمه خوابت

وی جام بلورین که خورد باده نابت

از خواب برآرم که نبینند به خوابت

ای شمع که با شعله دل غرقه به اشگی

یارب توچه آتش که بشویند به آبت