چه امیری که به عشق تو اسیر آمده است

ایرجا سر بدرآور که امیر آمده است

چون فرستاده سیمرغ به سهراب دلیر

نوشداروست ولی حیف که دیر آمده است

گوئی از چشم نظرباز تو بی پروانیست