جان مژده داده ام که چوجان در برارمت

دیر آمدی که دست ز دامن ندارمت

تا شویمت از آن گل عارض غبار راه

ابری شدم ز شوق که اشگی ببارمت

عمری دلم به سینه فشردی در انتظار