من وصل خواهم از وی قصدی که او ندارد

سوزن ز تیر مژگان وز تار زلف نخ کن

هر چند رخنه دل تاب رفو ندارد

او صبر خواهد از من بختی که من ندارم

با شهریار بی دل ساقی به سرگرانی است

چشمش مگر حریفان می در سبو ندارد