که پاسبان در این بلند بارگهند

چه چاره ده مه برج شرف به خانه ماست

که از شعاع و شفق رشگ ماه چاردهند

چه فر بخت بلندی است با مه و خورشید

تو شهریار دراین هفتخوان تهمتن باش

که دیو نفس حرون است و راهبان نرهند