شهریار از تو و هفتاد تو دلشاد ولی

من همان ماتمیم در غم استاد هنوز

صید خونین خزیده به شکاف سنگم

که نفس در نفسم با سگ صیاد هنوز

خود به شصت است و ندیده است دل شاد هنوز