چو درمانم نبخشیدی به درد خویش خو کردم

چو بستی در بروی من به کوی صبر رو کردم

چرا رو در تو آرم من که خود را گم کنم در تو

به خود باز آمدم نقش تو در خود جستجو کردم

خیالت ساده دل تر بود و با ما از تو یک رو تر