ندارد نیاید به بالین من

هر آنکس کجا مهتر کشورند

پرستندگان را چنین گفت شاه

که گلنار چون راه و آیین نگاه

که داند بدین داستان دین من

بیامد هم انگاه مهتر دبیر

که رفتست بیگاه دوش اردشیر