وز آخر ببردست خنگ و سیاه

که داند بدین داستان دین من

بیامد هم انگاه مهتر دبیر

که رفتست بیگاه دوش اردشیر

که بد باره نامبردار شاه

هم انگاه شد شاه را دلپذیر

که دُرنامنه او رفت با اردشیر