دلتنگ شامگاه و به چشم ستاره بار

تا کی چو باد سربدوانی به وادیم

ای کعبه مراد ببین نامرادیم

گویی چراغ کوکبه بامدادیم

چون لاله ام ز شعله عشق تو یادگار

داغ ندامتی است که بر دل نهادیم