این نیست مزد رنج من و باغبانیم

ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیم

پروردمت به ناز که بنشینمت به پای

ای گل چرا به خاک سیه می نشانیم

دریاب دست من که به پیری رسی جوان