بدین شهر بگذشت پویان دو تن

که ای شاه نیک اختر و پاک رای

بدانگه که خورشید برگشت زرد

بگسترد شب چادر لاژورد

پر از گرد وبی آب گشته دهن

یکی غرم بود از پس یک سوار

که چون او ندیدم به ایوان نگار