خبر ز داغ دل شهریار می شوی اما

کشد به حلقه دیوانگان جامه دریده

فلک به موی سپید و تن تکیده مرا خواست

که دوک و پنبه برازد به زال پشت خمیده

در آن زمان که ز خاکش هزار لاله دمیده