شهریارا بجز آن مه که بری گشته ز من

او شد استاد دل آزاری و بیدادگری

سرو آزادم و سر بر فلک افراشته ام

بی ثمر بین که ثمردارد از این بی ثمری

پری اینگونه ندیدیم ز دیوانه بری