نه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی

ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهی

شد آه منت بدرقه راه و خطا شد

کز بعد مسافر نفرستند سیاهی

آهسته که تا کوکبه اشک دل افروز