ای مرغ همایون فال زین بال فشانیها

پا در ره سودانه اما نخوری پائی

از منع ببندی لب درلانه که خوبان را

باشد به زمان ما هر منع تقاضائی

دل رفت ز جا گویا داری خبر از جائی

از دغدغه ایمن شو کز پاکی عشق تو

سجاده بر آب انداخت دامن به می آلائی