گر دیده خدنگ افکن بازوی توانائی

از دغدغه ایمن شو کز پاکی عشق تو

سجاده بر آب انداخت دامن به می آلائی

ای عقل سپرداری بگذار که رد دلها

بر محتشم افکن ره تا گردی ازین آگه

کاندر نفسی داری طوطی شکر خائی