ای رسیده هر شبی از انده هجران تو

عشق همچون خلد و عاشق در میان چون حور عین

گر بدرد پوستین عاشقان گردون رواست

کی زیان دارد که اندر خلد نبود پوستین

بانگ من چون حسن تو در آسمان هفتمین

با توام در خانه می دانند و من بر آستان

«نحن محرومین» نوشته بر طراز آستین