پستی و هستی بد آید هستی و پستی گزین

ای برآورده سر کبر از گریبان نفاق

نه به رعناییت یار و نه به قرایی قرین

سبلت خود پست کردی دولت مستیت از آن

تو به خرسندی بدل کن حرص را گر مردمی

کاولین نعم البدل شد آخرین بش القرین

هیچ بیرونت نیست کار این جهان از نیک و بد