ای باطن تو آینه ظاهرت شده

کی مردم زمانه در آید به دام تو

چون نفس ما و نفس تو کشته حسام تست

برنده باد بر تو و ما بر ما حسام تو

برداشته ز پیش تو لحم و عظام تو

عشقت چو جوهریست که بی تو ترا مقیم

با من نشانده دارد و تو در مقام تو