دانم که لاله وار چو خون گشت و بترکید

آن تیغ آب داده بسیار دان تو

باری بدانمی که بگو از چسان بریخت

آن زلف تاب داده عنبرفشان تو

آن در میان نرگس و گل دیدگان تو

گنج وفا و خدمت تو بود ذات من

تاج عطا و طلعت من بود جان تو