آینه سیمین بر آن آنجا بود سیمای تو

آن یکی از دیده کردی خدمت نعلین تو

وان دگر از مژه رفتی بی تکلف جای تو

در بهشت از بهر خودبینی نباشد آینه

نیست امید سنایی در مقامات فزع

جز کف بخشنده و مهر جهان بخشای تو