ای دریغا در جهان یک حیدر کرار کو

راه دین پیداست لیکن صادق دین دار کو

یک جهان معشوق بینم عاشق غمخوار کو

عالمی پر ذوالخمارست از خمار خواجگی

دیو مردم بین که خود را چون ملایک ساختند

با چنین دیوان بگو بند سلیمان وار کو

گر به بوی و رنگ گویی چون گلم پس همچو گل