گر نبودی به گه رنگ چنو کاه از ننگ

خامه او کند از تخته تقدیر تباه

خانه ای کو به یکی لحظه کمربند کند

عالمی را چو نهد بر سر او تیغ کلاه

تا جهان بودی بیجاده بنربودی کاه

دیده خصم کند پایه جاه تو سپید

مهره مهر کند نامه کین تو سیاه