چو از فانی گذر کردی سوی باقی بقا یابی

وگر می کیمیا جویی کزو زری کنی مس را

به نزد کیمیا گر گرد تا زو کیمیا یابی

دلا زین عالم فانی اگر تو مهر برداری

ازین چون و چرا بگذرد که روشن گرددت هزمان

مگر کان عالم پر خیر بی چون و چرا یابی

تو در بحر محیط ای دل چو غواصان یکی غوطه