علم و حکمت شد چو شارستان و تو چون حیدری

باش تا باغ امید تو تمامی بر دهد

این همه ز آنجا که حق تست چون من بی بری

سید اهل سخن تو این زمان چون سیدی

زنده کردی تو از آن تصنیف نام عالمی

عمر ثانی را ز اول زین معانی رهبری

هر که در گیتی گسست از ذکر تو مذکور شد