کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 106

همی کوه بایست پیشش برید

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 103

    به گرد اندرش روستاها بساخت

    #
  2. 104

    چو آباد کردش کس اندر نشاخت

    #
  3. 105

    به جایی یکی ژرف دریا بدید

    #
  4. 106

    همی کوه بایست پیشش برید

    انتخاب‌شده
  5. 107

    ببردند میتین و مردان کار

    #
  6. 108

    وزان کوه ببرید صد جویبار

    #
  7. 109

    همی راند از کوه تا شهر گور

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 106 از «بخش ۱۲ - چو آگاهی آمد سوی اردوان...» است.