رادمردی که همی کوشد با خود به نیاز

شمس نقصان شود از بهر چه گویم قمری

خانه خورد ز صد گوهر روشن نشود

روشنی عالم از تست چه جای گهری

مددی او را از بخشش و از کف ظفری

ارغوان رنگی لیکن به همه جا که رسی

زعفران وار غم از طبع جهانی ببری