زنده ماندست ز تو رسم پدر در همه حال

وی که چون ابر به گیتی ز سخاوت سمری

پدرت بود سخی تر ز همه لشگر شاه

تو ز کف دایم و در ورزش رسم پدری

این چنین باد کردن پدران را پسری

قصد درگاه تو زان کردم تا از سر لطف

در چو من شاعر از دیده حرمت نگری