چون حسین خویش را شمر و یزید دیگری

دین حسین تست آز و آرزو خوک و سگست

تشنه این را می کشی و آن هر دو را می پروری

بر یزید و شمر ملعون چون همی لعنت کنی

عقل و جان آن جهانی را رعیت شو چو شرع

زان که دیوانه ست و مرده عاقل و جان ایدری

چشمه حیوانت باید خاک ره شو چون خضر