شاعری بگذار و گرد شرع گرد از بهر آنک

تا به جان خامه هوس را کرد خواهی دفتری

زان فصاحتها چه سودش بود چون اکنون ز حق

«اخسوافیها» شنید اندر جهنم بحتری

شرعت آرد در تواضع شعر در مستکبری

خود گرفتم ساحری شد شاعریت ای هرزه گوی

چیست جز «لا یفلح الساحر» نتیجه ساحری