کافور بناگوش مهی مشک عذاری

برگرد بناگوش چو عاجش خط مشکین

چون دای رخ کز شب بکشی گرد نهاری

خورشید نماینده بتی ماه جبینی

خوبی خطش بین که بر آن روی چو لاله

کرده ز ره غالیه آساش حصاری

از تیر مژه کوه گذارش دل عاشق