خوبی خطش بین که بر آن روی چو لاله

چون دای رخ کز شب بکشی گرد نهاری

خورشید نماینده بتی ماه جبینی

کافور بناگوش مهی مشک عذاری

کرده ز ره غالیه آساش حصاری

از تیر مژه کوه گذارش دل عاشق

خسته شده و پر خون همچون گل ناری