چون آبی و چون سیب ازین صد تنه حوری

در چشمش از آب دو لب چون باده خماری

زین عشوه فروشنده پیوسته دروغی

زین بیهده اندیشه بگسسته فساری

چون نار و چو نارنگ ازین ده له یاری

آتش به تن و جان جهانی زده و آن گه

چون آب نبینیش به یک جای قراری