چون ذات هنر نیست در اوصاف تو عیبی

وی داده به تو بخت تو از مهر مهاری

در روی سخا از دل چون بحر تو آبی

وندر دل بخل از کف چون ابر تو ناری

چون فعل خردنیست در اعمال تو عاری

نه دایره یک لحظه کناره کند از سیر

گر بروزد از موکب عزم تو غباری