دارم طمع از جود تو زین شعر شعاری

از بهر چه گویند فضولان به یکی کنج

چون شپرکی ساخته از روز حصاری

ای خواجه با جود بدان از قبل آنک

کاین سینه و پستان چو دو خرمن لاله

گشتست ز سرما چو یکی شاخ چناری

چون قله دو پستانگه و چون شیر یکی ناف