خود نبود عشق ترا چاره ز بی خویشتنی

عشق تو بربود ز من مایه مایی و منی

دست کسی بر نرسد به شاخ هویت تو

تا رگ نخلیت او ز بیخ و بن بر نکنی

با لب تو باد بود، سیرت نیکی و بدی