دل از گنه بشوی و چنان دان که روز حشر

سودت چه دارد آنکه مرقع بیاژنی

همسایه تو گرسنه در روز یا سه روز

تو بسته سر ز تخمه و حلوا و روغنی

پاکی دل بهست که پاکیزه دامنی

ای آمده ز خاک به خاکست رفتنت

ور صد هزار گنج به خاک اندر آگنی