درین کهپایه چون گردی بر آخور چون خر عیسی

که تا آخر چنویابی ز دین تشریف ربانی

بجو خشنودی حق را ز جان و عقل و مال و تن

پس آن گه از زبان شکر میگو کاینت ارزانی

به سوی عالم جان شو که چون عیسی همه جانی

ز دونی و ز نادانی چنین مزدور دیوان شد

وگرنه ارسلان خاصست دین را نفس انسانی