مشو غره که در یک دم ز زخم چرخ ساینده

گهی دلخسته از چوبی گهی جان بسته خوانی

اگر چند از توانایی زننده همچو خایسگی

وگر چند از شکیبایی خورنده همچو سندانی

بریزی گر همه سنگی بسایی گرچه سوهانی

تو ای بازاری مغبون که طفلی را ز بی رحمی

دهی دین تا یکی حبه ش ز روی حیله بستانی