ستوری بود خواهی تو بدو جهان همچو قربانی

تو ای صوفی نیی صافی اگر مانند تازیکان

بدام خوبی و زشتی ببند آبی و نانی

بدانجا میوه و حور و بدینجا لقمه و شاهد

شوی رهبر جهانی را ز بهر معنی و صورت

خضروار ار غذا سازی سم الموت بیابانی

چو یعقوب از پی یوسف همه در باز و یکتا شو