ز مشتی سگ کاهل کاهدانی

ز نادانی و ناتوانی رسی تو

ازین کنج صورت به گنج معانی

بجز بچه مرگ بازت که خرد

بجز مرگ در گوش جانت که خواند

که بگذر ازین منزل کاروانی

بجز مرگ با جان عقلت که گوید