ای عزیز اینت نامسلمانی

این چنین فعل با چو من شاعر

نیست حکمی نه نیز دیوانی

از چنان شعر من چنین محروم

بخت بد را چه حیله گر چه به شعر

سخنم شد به قدر کیوانی

که به هر لحظه بهر دراعه