در آن دریا فگن خود را که موجش باشد از حکمت

که گلشنهای جسمانی ست گلخنهای روحانی

روا باشد که قوت جان به اندازه حشم گیرد

که قوت گیر دار جان را دهی یاقوت رمانی

که جزع او به قیمت تر بود از در عمانی

اگر گویا و پیدایی یکی خاموش پنهان شو

خوشا خاموش گویا و خوشا پیدای پنهانی